Sinemacı Ensar Altay'dan Toplumsal İzolasyon ve Aile İçi Çatışmaları Ele Alan Yeni Film: "Kanto"
Yönetmen Ensar Altay, ilk uzun metraj kurmaca filmi "Kanto" ile toplumun derinlerinde yankılanan yalnızlık ve aile içi gerilimleri mercek altına alıyor. Film, demans hastası yaşlı bir annenin, oğlunun evine taşınmasıyla başlayan ve aile dinamiklerini altüst eden olaylar zincirini konu alıyor. Bu durum, özellikle aile bağlarının güçlü olduğu toplumlarda bile giderek artan bir sorun olan yaşlıların yalnızlığına ve bakım yüküne dikkat çekiyor. Altay, bu hassas konuyu işlerken izleyiciyi düşündürmeyi hedefliyor.
"İnsan İnsanı Yorar" Felsefesiyle Başlayan Yolculuk
Emil Cioran'ın "İnsan insanı yorar" sözüyle açılan "Kanto", Saliha'nın demans teşhisi sonrası kendi oğlunun evine yerleşmesiyle başlıyor. Gelin Sude, bu ani durumla birlikte kendi yaşam düzeninin bozulmasından, annenin baskın karakterinden ve eşi İlyas'ın pasif tutumundan dolayı kendini kapana kısılmış hissediyor. Filmin ilk yarısı, çalışmak isteyen ve düzeninin bozulmasından rahatsız olan Sude'yi, yaşlısına gereken saygıyı göstermeyen, bencil bir karakter olarak resmediyor. Bu yaklaşım, izleyicide Sude'ye karşı olumsuz bir algı oluşturuyor.
Aniden Değişen Perspektif ve Vicdanın Uyanışı
Ancak film, Saliha'nın kimseye haber vermeden evden ayrılmasıyla birlikte önemli bir dönüm noktasına ulaşıyor. Bu olay, Sude'nin karakterine dair bambaşka bir pencere açıyor. İlyas'ın annesinin gidişini umursamaz tavırlarla karşılamasına karşın, Sude bir anda ailenin ve hatta seyircinin vicdanı haline geliyor. İlk yarıda üzerine yüklenen olumsuzlukların bir nevi telafisi olarak, Saliha'yı bulmak için harekete geçiyor. Bu ani karakter değişimi senaryoda bir denge sorunu yaratsa da, Altay'ın vurgulamak istediği temel nokta belirginleşiyor: Birini görmezden gelmek yerine, onu sevmesek bile varlığını kabul etmek, o kişinin hala hayatta olduğunu ve iletişim kurabildiğini gösteriyor.
Modern Yaşamın Kadınlar ve Yaşlılar Üzerindeki Baskısı
"Kanto", filmin ilk bölümünde gelin karakterine yöneltilen eleştirilere rağmen, özellikle Saliha'nın kaybolmasıyla birlikte modern yaşamın hem kadınlar hem de yaşlılar üzerindeki yarattığı sıkışmışlığı etkileyici bir dille aktarıyor. Bu durum, özellikle Gundem başlığı altında incelenen toplumsal sorunlardan biri olarak öne çıkıyor. Film, bireylerin kendi yaşam alanlarında maruz kaldığı baskıları ve bu baskıların aile ilişkilerine yansımalarını gözler önüne seriyor.
Oyunculardan Güçlü Performanslar
Filmde rol alan iki kadın oyuncu, performanslarıyla dikkat çekiyor. Yıldız Kültür, geçen yılki Antalya Film Festivali'nde En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu ödülünü kazanmış ve bu rolüyle de başarısını sürdürmüş. Didem İnselel ise özellikle filmin ikinci yarısında, kendisini fiziksel olarak da zorlayan role gösterdiği samimi bağlılıkla övgüyü hak ediyor. Bu oyuncuların performansları, filmin duygusal derinliğini artırıyor.
Japonya Deneyimi ve "Kodokushi" Belgeseli
Ensar Altay, "Kanto" filmiyle birlikte daha önce Japonya'da çektiği "Kodokushi" adlı belgeseliyle de tanınıyor. Bu belgeselde yalnız yaşlı ölümlerini konu alan Altay, "Kanto" ile benzer temaları kurmacanın evreninde yeniden işliyor. Japonya'daki bu yalnızlık olgusu, aile bağlarının güçlü olduğu düşünülen toplumlarda bile benzer sorunların yaşandığını gösteriyor. Bu durum, küresel bir sorun haline gelen yalnızlık ve yaşlıların toplumdan dışlanması gibi konuları tartışmaya açıyor.
Film, otobiyografik bir Fransız animasyonu olan "Küçük Amélie"ye de gönderme yapıyor. Amélie Nothomb'un romanından uyarlanan bu yapım, Japonya'da büyüyen bir çocuğun kültürel adaptasyonunu anlatıyor. Miyazaki filmlerini anımsatan tarzıyla dikkat çeken "Küçük Amélie", Altın Küre ve Oscar'da En İyi Animasyon kategorilerinde aday gösterilmişti. Bu tür yapımlar, farklı kültürlerdeki bireysel deneyimleri ve toplumsal etkileşimleri anlamak için önemli birer kaynak niteliği taşıyor.
